வலயக் கல்வி அதிகாரிகளின் வருகையும் ஆசிரியர் மன அழுத்தமும்: ஓர் ஆக்கபூர்வமான பார்வை

வலயக் கல்வி அலுவலக மேற்பார்வை: ஆசிரியர்களின் அச்சமும் உண்மையான கல்வித் தலைமைத்துவமும்

வலயக் கல்வி அலுவலகத்திலிருந்து ஒரு குழு (Team) பாடசாலைக்கு வருகிறது என்றால், இன்றும் பெரும்பாலான பாடசாலைகளில் ஒரு விதமான அச்ச உணர்வும், ஆசிரியர்கள் மத்தியில் ஒரு பதட்டமும் தொற்றிக் கொள்வதை நாம் காண்கிறோம்.

கல்வித் தரத்தை மேம்படுத்துவதையும், ஆசிரியர்களுக்கு வழிகாட்டுவதையும் முக்கிய நோக்கமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டிய இந்த மேற்பார்வை, ஏன் சில நேரங்களில் மனஅழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும் காரணியாக மாறுகிறது?

மேற்பார்வையின் பெயரால் நடக்கும் தவறான அணுகுமுறைகள்

பாடசாலைகளுக்கு கல்வி அலுவலக உத்தியோகத்தர்கள் வருகை தருவது அவசியமான ஒன்றுதான். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக சில உத்தியோகத்தர்கள் கற்பித்தல் மேற்பார்வை (Clinical Supervision) தொடர்பான நவீன எண்ணக்கருக்களை சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமல் தவறான அணுகுமுறைகளைக் கையாளுகின்றனர்.

அதிகாரத் தோரணையில் நடந்து கொள்ளல்.
மாணவர்கள் முன்னிலையில் ஆசிரியர்களை அவமானப்படுத்துதல் அல்லது நிற்க வைத்துக் கேள்வி கேட்டு அச்சுறுத்தல்.
ஆசிரியர்களது பாடக்குறிப்புகளை (Lesson Plans) அலட்சியமாக தூக்கி எறிதல்.
தமது தனிப்பட்ட கோப தாபங்களைத் தீர்த்துக் கொள்ளும் இடமாக வகுப்பறையைப் பயன்படுத்துதல்.

"வகுப்பறையில் நிற்கும் ஆசிரியர் ஒரு இயந்திரம் அல்ல; அவர் உணர்வுகளும் மரியாதையும் கொண்ட மனிதர். ஓர் ஆசிரியரை அவமானப்படுத்துவது எளிது. ஆனால், அவரை ஊக்கப்படுத்தி முன்னேற்றுவது தான் உண்மையான கல்வி தலைமைத்துவம்."

உண்மையான மேற்பார்வை (Supervision) என்பது என்ன?

கல்வி உலகம் இன்று சிகிச்சை முறை மேற்பார்வை (Clinical Supervision), ஆதரவு அடிப்படையிலான வழிகாட்டல், ஆசிரியர் வாண்மை விருத்தி (Teacher Professional Development) போன்ற புதிய சிந்தனைகளின் பக்கம் நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

ஒரு கல்வி அதிகாரி நினைவில் கொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான விடயம்: மேற்பார்வை என்பது தவறு தேடும் செயல் அல்ல. அது விருத்தியை ஏற்படுத்தும் ஒரு சிறந்த பணி. ஒரு நல்ல மேற்பார்வையாளர் ஆசிரியரை பயப்பட வைக்க மாட்டார்; சிந்திக்க வைப்பார். அவர் தன்னை “அதிகாரி” என்று உணர்த்தாமல் “வழிகாட்டி” என்று உணர்த்துவார்.

கல்வி அதிகாரிகள் மற்றும் மேற்பார்வையாளர்கள் கண்டிப்பாகப் பின்பற்ற வேண்டிய செய்ய வேண்டியவை மற்றும் செய்யக் கூடாதவை பற்றிய தெளிவான வழிகாட்டுதல் இதோ:

1. கல்வி அதிகாரிகள் செய்ய வேண்டியவை (Do's)

மனிதநேய அணுகுமுறை: ஆசிரியரை மரியாதையுடனும் மனிதநேயத்துடனும் அணுகுதல்.
சூழலைப் புரிதல்: வகுப்பறைச் சூழலையும், ஆசிரியரின் வேலைப்பளுவையும் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முயற்சித்தல்.
பலங்களை பாராட்டுதல்: ஆசிரியரின் பிளஸ் பாயிண்டுகளை (Strengths) முதலில் பாராட்டி, அவர்களின் தன்னம்பிக்கையை வளர்த்தல்.
தனிப்பட்ட கலந்துரையாடல்: குறைகள் ஏதேனும் காணப்பட்டால், அதை பொது வெளியில் பேசாமல் தனிப்பட்ட முறையில் சுட்டிக்காட்டுதல்.
ஆக்கபூர்வமான வழிகாட்டல்: “இதை இன்னும் எப்படி மேம்படுத்தலாம்?” என்ற அணுகுமுறையில் சினேகபூர்வமாக ஆலோசனைகளை வழங்குதல்.
வாண்மை விருத்தி: மேற்பார்வையை “தர நிர்ணயம்” என்றில்லாமல், ஆசிரியரின் தொழில்முறை வளர்ச்சி என்ற நோக்கில் மேற்கொள்ளுதல்.

2. கல்வி அதிகாரிகள் செய்யக் கூடாதவை (Don'ts)

பகிரங்க அவமதிப்பு: மாணவர்கள் அல்லது பிற ஆசிரியர்கள் முன்னிலையில் வைத்து ஆசிரியரை அவமானப்படுத்தவோ, குறைகளை வெளிப்படுத்தவோ கூடாது.
அதிகாரத் தோரணை: "நான் அதிகாரி" என்ற மனநிலையுடன் பேசுவதோ, கேலி மற்றும் ஏளனமாக விமர்சிப்பதோ கூடாது.
அவசரத் தீர்ப்பு: ஒரு சில நிமிட அவதானிப்பின் அடிப்படையில் ஒரு ஆசிரியரின் முழுத் திறமையையும் தீர்மானித்துவிடக் கூடாது.
அலட்சியம்: பாடக்குறிப்புகள் மற்றும் கற்பித்தல் வளங்களை ஆக்கபூர்வமாக மதிப்பிட வேண்டுமே தவிர, அவற்றை அவமதித்தல் கூடாது.
ஒருதலைப்பட்ச முடிவு: ஆசிரியரின் தரப்பில் இருக்கும் நியாயங்கள், விளக்கங்களைக் கேட்காமல் தன்னிச்சையாக முடிவெடுக்கக் கூடாது.
தண்டனை மனப்பான்மை: மேற்பார்வையை ஒரு அச்சமூட்டும் செயலாகவோ அல்லது தண்டனை வழங்கும் படலமாகவோ மாற்றக் கூடாது.

நிறைவுரை: அதிகாரிகளின் சுயபரிசோதனை

மேற்பார்வை செய்ய வரும் ஒவ்வொரு அதிகாரியும் பாடசாலையை விட்டு வெளியேறும் போது ஒரு கேள்வியை தனக்குள் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்:

“நான் இன்று ஓர் ஆசிரியரின் மனஉறுதியை உயர்த்திவிட்டுச் செல்கிறேனா? அல்லது அதை உடைத்துவிட்டுச் செல்கிறேனா?”

ஏனெனில், தன் தார்மீக உரிமைகளுடனும் மரியாதையுடனும் வகுப்பறையில் நிமிரும் ஆசிரியரால் மட்டுமே, சிறந்த சுயமரியாதையும் ஆளுமையும் கொண்ட ஒரு புதிய தலைமுறையை உருவாக்க முடியும்!

கட்டுரையாளர்: எம்.யூ.எம். ஸபீர் விரிவுரையாளர், தர்காநகர் தேசிய கல்வியியற் கல்லூரி. (தேசிய கல்வியியற் கல்லூரி விரிவுரையாளரான எமக்கு கற்பித்தலை மேற்பார்வை செய்வதும் வினைத்திறனான கற்பித்தலுக்கு வழிகாட்டுவதுமே பிரதான பணியாகும்).