தமிழ் மொழியும் இலக்கியமும் தமிழ் இலக்கிய வினா விடைத் தொகுப்பு பகுதி - III
வலைப்பதிவுப் பதிவு: திருக்குறளில் பேதைமை - ஒரு வாழ்வியல் பார்வை
திருக்குறளில் பேதைமை: அறியாமையின் முகமும் திருவள்ளுவரின் வழிகாட்டுதலும்
மனித வாழ்வியலில் அறம், ஒழுக்கம் மற்றும் தெளிவான சிந்தனைக்கு நீதி நூல்கள் வழிகாட்டியாக உள்ளன. அவற்றுள் உலகப் பொதுமறையாம் திருக்குறள் முதன்மையானது. திருவள்ளுவர் மனிதர்களின் வாழ்வைச் செம்மைப்படுத்த, நற்குணங்களை வளர்ப்பதுடன், விலக்க வேண்டிய தீய பண்புகளையும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். அத்தகைய தீய பண்புகளில் ஒன்றான 'பேதைமை' குறித்து இன்று பார்ப்போம்.
பேதைமை என்றால் என்ன?
திருக்குறளின் பொருட்பாலில், அங்கவியல் பகுதியில் 'பேதைமை' எனும் அதிகாரம் இடம்பெற்றுள்ளது. பொதுவாக பேதைமை என்றால் 'அறியாமை' என்று பொருள். தனக்கு நன்மை தருவன எவை, தீமை தருவன எவை என்று அறியாமல் செயல்படுவதே பேதைமையாகும்
வள்ளுவர் கூறும் பேதைமையின் இலக்கணம்
பேதைமையின் இயல்புகளை வள்ளுவர் மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறார்:
நன்மை-தீமை அறியாமை: தனக்குத் தீமை தரும் செயல்களைச் செய்துவிட்டு, நன்மை தருவனவற்றைத் தவிர்ப்பது பேதைமையின் முதல் அடையாளம்
. தவறான ஈடுபாடு: ஒழுக்கத்திற்குப் புறம்பான, தகாத செயல்களின் மீது விருப்பம் கொள்வது
. வெட்கமின்மை: வெட்கப்பட வேண்டியவற்றிற்கு வெட்கப்படாமலும், செய்ய வேண்டியவற்றைத் தேடிச் செய்யாமலும் இருப்பது பேதையின் தொழிலாகும்
.
பேதைமையின் விளைவுகள்
பேதைமை கொண்ட ஒருவரின் வாழ்க்கை எவ்வளவு மோசமான விளைவுகளைச் சந்திக்கும் என்பதை வள்ளுவர் பல்வேறு உவமைகள் மூலம் விளக்குகிறார்:
நரகத் துன்பம்: அறியாமையால் செய்யும் செயல்கள், ஒரு பிறவியிலேயே பல பிறவிகளில் அனுபவிக்கும் நரகத் துன்பத்தை உருவாக்கிவிடும்
. சான்றோர் சபையில் இழிவு: சான்றோர்கள் நிறைந்த சபையில் பேதை ஒருவன் புகுவது, அழுக்கு படிந்த காலைக் கழுவாமல் படுக்கையில் வைப்பதற்குச் சமமாகும்
. செல்வத்தினால் வரும் துன்பம்: பேதை பெருஞ்செல்வத்தைப் பெற்றால், அது பித்துப் பிடித்தவன் கையில் மது கிடைப்பதைப் போன்றதே
.
நிறைவுரை
திருவள்ளுவர், பேதையரின் நட்பானது பிரிவு ஏற்படும்போது துன்பத்தைத் தராது, எனவே அது இனிமையானது என்றாலும், அறிவற்றவர் சேர்க்கையைத் தவிர்ப்பதே சிறந்தது என்பதை உணர்த்துகிறார்

0 கருத்துகள்